debuginfo

culture: nl-NL
Uit de dictionary Uw zoekterm
Menu

Katja Lange

“Blijf in jezelf geloven, geef nooit de moed op. Het helpt écht!”

Katja Lange uit Schaesberg is 50 jaar oud, moeder van twee dochters en naar eigen zeggen “gezegend met twee schatten van kleindochters en een lieve partner, Panky”. In maart 2015 werden bij haar drie aneurysma’s in het hoofd ontdekt. Katja besloot zich in augustus te laten ‘clippen’ in het AZM. Vol vertrouwen ging ze de operatie tegemoet. Er was slechts een kans van 5% dat het mis ging. Wat een verlichting van de tikkende tijdbommen had moeten worden, werd een groot drama. Er werd een bloedvat geraakt en Katja ontwaakte rechtszijdig verlamd. Na twee weken in het AZM werd Katja opgenomen bij Adelante in Hoensbroek op de revalidatieafdeling voor patiënten die herstellende zijn van een CVA. Hier startte ze direct met revalideren. De vechtlustige en creatieve Katja werd een voorbeeld voor veel andere cliënten.

Meer informatie over onderwerpen verwant aan dit verhaal?

Revalidatie na een CVA

“Vanaf minuut één moest ik keihard aan de bak bij Adelante. Ik heb echter direct besloten om het allemaal te doen en er helemaal voor te gaan. Ik had namelijk een doel: eind september trouwde mijn dochter in Spanje. Ik zou en ik moest haar lopend ‘weggeven’. Ik heb geoefend en geoefend bij Adelante, stapje voor stapje, zelfs in mijn feestjurk. Het leek onhaalbaar, maar het is me gelukt. Mijn tijd bij Adelante heb ik ervaren als hard werken maar wel met hele fijne mensen om mij heen. De therapeuten waren lief en motiverend. Vooral Floor te Lintel, mijn fysio, is een geweldig mens. Ik heb het beste uit mezelf gehaald door overal aan mee te doen. Je krijgt niet voor niets een programma, helemaal op jou afgestemd. Dat doen de behandelaars niet om je te pesten. Dat wil ik andere patiënten meegeven: doe mee met alles, het is zó belangrijk! Blijf in jezelf geloven, geef nooit de moed op. En kijk niet steeds terug naar de tijd dat je wel nog alles kon. Dat helpt mij nu nog elke dag."

Denken in oplossingen
"Ik was een heel vitale en spontane meid; had een fulltime baan, deed nog een opleiding en was ontzettend druk met allerlei creatieve projecten. In mijn huis is werkelijk álles zelf gemaakt of bewerkt. Het is heel frustrerend om nu zo weinig te kunnen. En toch blijf ik positief en kijk ik naar de dingen die ik nog wel kan. Ik zoek naar mogelijkheden en oplossingen om met mijn beperkingen toch zo veel mogelijk te kunnen. Ik knutsel er nog steeds op los!."

Revalideren met lippenstift op
Uiterlijke verzorging was voor mij altijd
super belanIMG_4643grijk. Ik maakte mijn eigen kleding, droeg altijd make-up. Bij Adelante ontdekte ik dat dit hier niet vanzelfsprekend is. Mooie kleren waren niet praktisch en make-up droeg bijna niemand. Toch ben ik dicht bij mezelf gebleven en heb ik bijvoorbeeld elke dag lippenstift opgedaan. In november ben ik gestart met het maken van eigen slings (‘mitella’s’, red.). Die lelijke blauwe dingen zien er zo slachtofferachtig uit. Ik maak vrolijke slings in felle kleuren en met kleurrijke broches. Naaien is echter bijna niet te doen met één hand. Maar met wat trucs van ergotherapeut Els Fontein is het me gelukt. Andere cliënten vonden mijn slings zo mooi dat ze vroegen of ik er ook voor hen één kon maken. Ik ben nu bezig een voorraadje slings, broches en warme omslagcapes te maken. Ideale cadeaus voor een revalidant, want bloemen en chocolade kun je op een gegeven moment niet meer zien.

Trappen van Snowworld
"Inmiddels is het maart en heb ik net mijn laatste dagbehandelingen bij Adelante achter de rug. Ik woon weer thuis, ben redelijk zelfstandig en heb het grote geluk dat ik allemaal lieve mensen om mij heen heb die mij de hele dag en nacht verzorgen. Mijn doel is om in september de 508 treden tellende trap van Snowworld onder begeleiding op te lopen samen met mijn kleindochter. Mijn grootste wens is overigens om mijn kleindochters weer met twee armen te kunnen omhelzen en vasthouden. Daar doe ik het allemaal voor. En ik heb goede hoop want een aantal weken geleden kwam er geheel onverwacht na zo’n lange tijd eindelijk beweging in mijn vingers!”

NB. Uiteindelijk liep Katja al in juni 2016 de trappen van Snowworld op, wat zijn wij trots op haar!

 

overige cliëntverhalen>